Duitsers vinden eenzaamheid een groot probleem

Een meerderheid van de Duitse bevolking is ervan overtuigd dat eenzaamheid in de samenleving een groot probleem vormt. Slechts een kleine minderheid ziet daarentegen in het fenomeen weinig relevantie. Dat blijkt uit een onderzoek van ARD-Deutschlandtrend bij meer dan duizend Duitse burgers. Slechts weinigen zien echter nut in politieke actie.
De onderzoekers kwamen tot de vaststelling dat 51 procent van de respondenten van mening is dat eenzaamheid een aanzienlijk probleem vormt. Nog eens 17 procent maakt zelfs gewag van een zeer groot probleem. Anderzijds bleek dat 23 procent het fenomeen weinig relevantie toedicht. Ongeveer 6 procent betoogde dat er van een probleem helemaal geen sprake is.

Dertigers

Uit het onderzoek bleek nog dat vrouwen meer geneigd zijn zich over eenzaamheid zorgen te maken dan mannen. Er moest immers worden vastgesteld dat 61 procent van de ondervraagde mannen over het fenomeen bekommernis toont, maar bij vrouwen loopt dat cijfer op tot 75 procent.

Er wordt wel opgemerkt dat de bevolking in het algemeen van mening is dat sociaal isolement moet worden beschouwd als een persoonlijk probleem, waarvan de aanpak niet tot de opdracht of verantwoordelijkheid van de politieke wereld hoort. Volgens 57 procent van de ondervraagden hoort eenzaamheid niet op de politieke agenda thuis.

Verwezen wordt naar een recente studie bij zestienduizend Duitsers, waarbij Maike Luhmann – professor psychologie aan de Ruhr-Universität Bochum – vooral bij de oudere bevolkingsgroep sterkere gevoelens van eenzaamheid zag, zoals ook vaak algemeen wordt verondersteld.

Anderzijds stelde Luhmann echter ook verhoogde niveaus van eenzaamheid vast bij dertigers, wat volgens haar vooral moet worden toegeschreven aan de overgangstijd die in deze leeftijdsgroep vaak wordt doorgemaakt. Er zijn de voorbije periode in Duitsland een aantal stemmen opgegaan waarbij tot een grotere politieke actie tegen sociaal isolement wordt opgeroepen.

Taboe

Daarbij werd onder meer gewezen naar Groot-Brittannië, waar begin dit jaar de introductie van een regeringspost voor de bestrijding van eenzaamheid werd aangesteld. Karl Lauterbach, professor epidemiologie en parlementslid voor de Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD), riep daarbij op voor gelijkaardige initiatieven in Duitsland.

Lauterbach stelde daarbij dat eenzaamheid voor zestigplussers even schadelijk is  is als roken. Het Duitse ministerie van volksgezondheid diende volgens hem een verantwoordelijke aan te stellen om het probleem van de eenzaamheid in de maatschappij te bestrijden.

Volgens Marcus Weinberg, expert gezinsbeleid bij de Christlich Demokratische Union (CDU), stelde eerder ook al dat het taboe rond het onderwerp moet worden weggewerkt. Alleen op die manier krijgen volgens hem ook eenzame mensen een stem.

Eenzaamheid is dodelijk

Een nieuwe studie wijst op de risico’s van eenzaamheid. Gevoelens van extreme isolatie lijken het immuunsysteem te verzwakken, wat het risico op vroegtijdige sterfte en ziektes doet toenemen.

Terwijl eenzaamheid en isolatie onder ouderen een groeiend probleem is, werpt deze studie een aantal verontrustende vragen op over de mogelijke gezondheidseffecten daarvan. Het was al langer geweten dat sociale isolatie het risico op een vroegtijdig overlijden met 30 procent kan verhogen, nu hebben wetenschappers daar voor het eerst een verklaring voor gevonden.

Het lichaam van mensen die zich eenzaam voelen functioneert permanent onder stress, aldus de onderzoekers van de universiteit van Chicago op basis van 400 onderzochte bloedstalen van 140 mensen van middelbare of oudere leeftijd. Uit de analyses bleek dat hun zenuwsysteem in een permanente ‘vluchten-of-vechten’-staat verkeert. Die constante stress zorgde voor een hoger aantal witte bloedcellen die op hun beurt ontstekingen en ziektes kunnen veroorzaken.

Eenzaamheid leidt volgens de onderzoekers tot een “constante waakzaamheid voor sociale bedreigingen”. Dat kan een vicieuze cirkel zijn, zo denken de wetenschappers, want mensen die zich fysiek of psychisch niet goed voelen vermijden automatisch ook meer het contact met anderen.

De onderzoekers vonden hetzelfde fenomeen terug bij testen op apen. Apen die zich vaker isoleerden van hun soortgenoten bleken een gelijkaardig patroon in hun bloedcellen te vertonen. Als ze besmet raakten met een virus, in dit geval het equivalent van het menselijke HIV-virus, produceerde hun immuunsysteem minder antilichamen. Daardoor kon de ziekte zich sneller ontwikkelen dan bij apen die zich niet geïsoleerd voelden.

Bron: ARD-info foto: Pixabay

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*