‘Nepnieuws’ rond Bisschop Hendriks door Nederlands Dagblad

  -UTRECHT- Het is hoogst ongebruikelijk dat er vanuit een Bisdom gereageerd wordt op berichtgeving over de (vertrouwelijke) benoemingsprocedure van een Bisschop. Maar voor het Nederlands Dagblad maakt het Aartsbisdom Utrecht een uitzondering. In het artikel dat journalist Hendro Munsterman op 22 december 2018 wijdde aan de benoeming van Mgr. Hendriks tot coadjutor van het bisdom Haarlem-Amsterdam, schrijft hij dat “volgens ingewijden een poging van kardinaal Eijk om een van zijn hulpbisschoppen in het Aartsbisdom Utrecht in Haarlem-Amsterdam benoemd te krijgen zou zijn mislukt.” Dit is klinkklare onzin. Kardinaal Eijk heeft daartoe geen enkele poging ondernomen.

Wat betreft de oeroude journalistieke regel ‘hoor en wederhoor’: het Aartsbisdom Utrecht is niet gevraagd te reageren op deze bewering. Het aartsbisdom wijst in dit verband op punt 16 van de code voor de journalistiek van het Nederlands Genootschap van Hoofdredacteuren, die luidt: “De journalist die zich baseert op anonieme bronnen moet aannemelijk maken dat zijn bronnen betrouwbaar zijn, de informatie niet op andere wijze kon worden verkregen en hij die zo goed mogelijk elders heeft geverifieerd.” De betrouwbaarheid van deze ‘ingewijden’ blijkt echter nergens uit.

Het is moeilijk om weerwerk te bieden tegen uitlatingen die worden toegeschreven aan ‘ingewijden’. Wie zijn zij en wat zijn hun belangen bij het verspreiden van (des)informatie? Maar er is nog een afweging: weegt de ‘nieuwswaarde’ van een anoniem gedane bewering op tegen de oncontroleerbaarheid ervan? Niet voor niets bestaat er een terechte journalistieke terughoudendheid in het gebruik van anonieme bronnen, die uiteraard wel een belangrijke rol kunnen spelen bij het aan de kaak stellen van (maatschappelijke) misstanden. Daarvan is hier geen sprake. Het is geroddel dat als nieuws wordt gebracht. De echt ingewijden wisten dat overigens al meteen. Aldus de reactie vanaf de Maliebaan.

 

Dat het Nederlands Dagblad het stuk plaatste is merkwaardig. Zat men verlegen om nieuws? Voer men blind op de betrouwbaarheid van de toch als gedegen bekend staande Munsterman? Wilde men de onlangs uitgebrachte periodieke Roomse nieuwsbrief een impuls geven? Het valt allemaal niet te rijmen.

Munsterman mag gezien worden als iemand die een goed netwerk heeft binnen de Rooms Katholieke Kerk, maar afgaan op mensen die men (goed) kent blijft voor een journalist altijd uitkijken. De anonieme boodschapper heeft altijd een bedoeling met het bekendmaken van ‘feiten’. Feiten kennen en controleren en dubbel controleren is een absolute must om niet te vervallen in smaad en/of laster. Wellicht door tijddruk en of te groot vertrouwen gingen Munsterman en zijn werkgever te snel door de bocht en publiceerden.

De benoeming van de , bij vriend en vijand, geliefde Mgr. Hendriks tot aanstaand Bisschop was een hamerstuk, men hoeft geen kerk-kenner of koffiedikkijker te zijn om te weten dat de benoeming zo zou lopen. Het niet benoemen van Hendriks zou tot grote onrust leiden onder zowel priesters als gelovigen en kerkverlatingen tot gevolg hebben. Alleen al om die redenen zou een eventuele poging om iemand anders op de Bisschopszetel te krijgen in Haarlem, bij voorbaat kansloos zijn. Kardinaal Eijk is intelligent genoeg om zich daar de vingers niet aan te branden. (JH)

Bron: Aartsbisdom/ND/ADN Foto kop: Aartsbisdom Foto artikel: Facebook

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*