NEW DELHI De bisschoppenconferentie van India heeft opgeroepen tot de intrekking van wetten die volgens hen de godsdienstvrijheid schenden.
Aan het einde van hun plenaire vergadering in Bengaluru verklaarde de rooms-katholieke bisschoppenconferentie van India (CBCI) dat zij de intrekking eist van bepalingen die “onverenigbaar zijn met godsdienstvrijheid en het recht op privacy”.
Onschuldige mensen gevangen gezet
De aanleiding voor deze eis waren gevallen waarin “onschuldige mensen gevangen zijn gezet op basis van ongegronde beschuldigingen van gedwongen bekering”, aldus de bisschoppen. De kritiek richt zich met name op anti-bekeringswetten in verschillende staten, evenals op regelgeving die bekeerlingen administratieve obstakels of sociale nadelen oplegt. Verwijzend naar artikel 25 van de Indiase grondwet benadrukten de bisschoppen: “Alle mensen hebben gelijk recht op gewetensvrijheid en het recht om hun religie vrij te belijden, te praktiseren en te verspreiden.” Tegelijkertijd uitten zij hun bezorgdheid over “toenemende ongelijkheid, ecologische vernietiging, desinformatie, polarisatie en een gebrek aan vertrouwen met betrekking tot identiteit en verbondenheid”.
Ze beschrijven de voortdurende ontzegging van staatsrechten aan Dalit-christenen als “een indirecte vorm van discriminatie”. Beperkingen op minderheidsrechten verzwakken “het democratische fundament van onze samenleving”. De overheid moet ervoor zorgen “dat geen enkele burger wordt beroofd van fundamentele rechten op gelijkheid en vrijheid”.
Hoop wekken en eenheid bevorderen
Tegelijkertijd herbevestigen de bisschoppen hun vertrouwen in de grondwet en roepen ze christenen op om “een volwassen, hoopvol en geloofwaardig publiek getuigenis af te leggen”. In plaats van zich terug te trekken, zouden gelovigen “hoop moeten wekken en eenheid moeten bevorderen”. Een christelijk leven betekent dat men zich aan de wet houdt, vrede sticht en mensenrechten verdedigt.
Met betrekking tot jongeren die te maken hebben met werkloosheid, migratie en sociale spanningen, moedigden de bisschoppen een grotere maatschappelijke betrokkenheid aan, ook in de politiek, wat zij omschreven als een “oproep tot dienstbaarheid”. In een klimaat van polarisatie wil de Kerk zich blijven richten op dialoog, verzoening en solidariteit met de minderbedeelden.
