Kardinaal Marx wil feestdag ‘besnijdenis van de Heer’ terug

Theologen doen beroep op Kardinaal tot herinvoering

-München- De aartsbisschop van Duitsland, kardinaal Reinhard Marx van München-Freising, heeft afgelopen zaterdagavond een reactie gegeven op de oproep van diverse katholieke en joodse theologen, die oproepen tot herinvoering van het feest van “De besnijdenis van de Heer” op 1 januari.

Tijdens zijn preek afgelopen zaterdagavond zei de aartsbisschop van München en Freising dat deze oproep van sommige theologen “met vreugde” door hem is ontvangen. “Ik heb daar veel begrip voor.” Het gaat over “duidelijk maken wat ons verbindt”, voegde de voorzitter van de Duitse Bisschoppenconferentie toe over relaties tussen christenen en joden.

Een herinvoering van het feest had onlangs de Weense theoloog Jan-Heiner Tück voorgesteld. Een terugkeer van het feest vijftig jaar na de liturgische hervorming – en dus de afschaffing van het feest – na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) zou een “demonstratieve daad van solidariteit met de Joden zijn, juist nu, in tijden van groeiend antisemitisme, ook en vooral door christenen kan zo de verbondenheid met de joden worden versterkt “, aldus Tück. Het feest herinnert aan het feit dat Jezus “geen Christen maar een Jood” was en daarom besneden.

De provinciaal van de Zwitserse jezuïeten, Christian Rutishauser, had ook opgeroepen tot een herinvoering van het feest. “Ik heb documenten aan voormalig Paus Benedictus en Paus Franciscus gegeven met het verzoek om het feest van de Besnijdenis van Jezus op 1 januari te herstellen”, vertelde hij in dagblad “Die Zeit” en het magazine “Christ & Welt”.

Over de christelijk-joodse dialoog zei Marx: “Schouder aan schouder, we wandelen in het getuigenis van de ene God, en daarom is het ook nodig voor de toekomst om dit in saamhorigheid gestalte te geven.” Marx benadrukte de ‘grote geschiedenis van het Jodendom, van het volk van Israël: het is ook onze geschiedenis, als wij dat niet weten, hebben wij niet begrepen wat er is gebeurd, hebben wij Jezus en zijn manier van leven niet begrepen’.

Marx, behorend tot de directe groep van adviseurs van de Paus, preekte op het feest “Openbaring van de Heer”, ook wel Maria Lichtmis genoemd. Het herinnert eraan dat Maria en Jozef, naar aanleiding van de Joodse traditie, hun eerstgeboren zoon 40 dagen na zijn geboorte naar de tempel brachten om hem aan God te wijden. De bejaarde Simeon herkende Jezus als de Zoon van God en noemde hem “Messias van de Heer” en “het licht dat de heidenen verlicht”.

In de loop van de 6e eeuw werd in Spanje een kerkelijke feestdag gevierd genaamd “Besnijdenis en naamgeving van de Heer”, dat ook in de 12e eeuw door Rome werd overgenomen. De viering van de besnijdenis van de Heer werd gevierd tot aan de liturgische hervorming van 1969. Momenteel wordt op 1 januari het Hoogfeest van Maria Maria gevierd.

Besnijdenis van de Heer*

Besnijdenis van de Heer: de Koning brengt het eerstelingsoffer van Zijn Bloed.
”Toen de acht dagen voorbij waren en het Kind zou besneden worden, werd zijn naam Jezus genoemd. Zo had de engel Hem reeds genoemd, vóór hij in de moederschoot was ontvangen.”(Evangelie).
Het feest heeft vier motieven:
a. het nieuwe jaar;
b. het octaaf van Kerstmis;
c. de besnijdenis van de Heer;
d. Maria als Moeder van God.
a. Vandaag is het burgerlijk nieuwjaar.
De kerk houdt er rekening mee – dat zien wij hieraan – dat het steeds een geboden feestdag is geweest en nog is volgens de Codex Iuris Canonici, al zijn de voorschriften voor ons land ook vervallen.
De Kerk wil dus dat wij aan de drempel van het burgerlijk jaar God de schatting van de onderworpenheid betalen.
God is de Heer van de Tijd.
Mogen wij van de kostbare tijd van het nieuwe jaar geheel in de zion van de goddelijke Voorzienigheid gebruik maken als de weg naar de eeuwigheid.
b. Wij vieren vandaag ook het octaaf van Kerstmis.
In de geest van de Kerk moeten grote feestdagen niet alleen een dag, maar gedurende acht dagen gevierd worden.
De Kerk is een psychologe en kent de aard van de geest.
Op de eerste dag staat de ziel verslagen; dan is zij nog niet in staat dieper in te dringen; in de volgende dagen beschouwt zij het geheim van alle kanten met verstand, hart en gemoed en op de achtste dag vat zij de afzonderlijke gedachten nog eenmaal in een volledig beeld samen.
c. Maar naast deze algemene kerstgedachten brengt de Liturgie ons ook een stap vooruit: de besnijdenis van de Heer.
Dat is de eigenlijke gedachte van vandaag.
Acht dagen na de geboorte werd het Kindje naar de Wet van Mozes besneden en werd Hem de naam JEZUS gegeven, die Hem reeds door de mond van de engel vóór de ontvangenis was toebedacht.
Dit feestgeheim kan van twee kanten worden bekeken: in betrekking tot de Heer en betrekking tot ons.
Beide beschouwingen berusten op de Liturgie.
Christus is op aarde gekomen om ons mensen te verlossen.
Hij had de verlossing door één woord of daad kunnen voltrekken.
Maar Hij wilde het verlossingswerk door een reeks van afzonderlijke handelingen ten uitvoer brengen en tenslotte door één grote daad bekronen: door Zijn Kruisdood en Verrijzenis.
Heden vloeit het eerste druppeltje bloed van de Verlosser; het is het eerstelingen offer, het morgenoffer, waarop eenmaal het avondoffer (sacrificium vespertinum) aan het kruis volgen zal.
Heden één druppel, na drie en dertig jaren al het bloed tot aan de laatste druppel.
Het feest van heden is dus een schakel tussen Kerstmis en Pasen.
De besnijdenis heeft ook gevolgen voor ons.
Christus is besneden geworden – wij nemen deel aan zijn besnijdenis.
Dat is de taak van de verlossing: dat onze wilde driften besneden worden.
Al zijn wij ook in de doop geheiligd, toch dragen wij een bedorven natuur met ons mee.
Deze heeft behoefte aan een voortdurende besnijdenis.
Deze voltrekt zich innerlijk door deel te nemen aan de H. Geheimen, uiterlijk door zelfvolmaking van de mens.
d. De dag van heden is ook een Maria feest.
De Kerk is Maria dankbaar wegens haar groot aandeel in de menswording van de Heer.
Hoe beschouwt de Liturgie heden Maria?
Als Moeder van God en Maagd.
Op de eerste plaats moeten de antifonen genoemd worden van de vespers die aan de oosterse voorbeelden doen denken: zij zijn vol gedachten en diep en doorlopen het gehele Oude Verbond met zijn voorspellingen: Gideon en de vacht, de brandende braamstruik, de wortel van Jesse, de ster van Jacob.
Maria is ook het beeld van de Kerk zelf en brengt haar en ook ons aandeel in de verlossing.
Zo staat vandaag en altijd de Moedermaagd, de Kerk voor ons en laat het bloed van de Verlosser over haar priesterlijke handen in de harten van haar kinderen vloeien.


Bron: SZ/ADN/MB Foto: DKKA

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*