VATICAANSTAD De heilige deuren van het Jubeljaar 2025 zijn gesloten in Rome, met uitzondering van de Sint-Pietersbasiliek. Ook de plaatselijke kerken in elk bisdom hebben afgelopen zondag hun Jubeljaarvieringen afgesloten.
De laatste dagen van het Jubeljaar van Hoop 2025 werden gekenmerkt door de geleidelijke sluiting van de Heilige Deuren. Op 28 december werd de voorlaatste van deze symbolische deuren gesloten in de Basiliek van Sint-Paulus buiten de Muren , waardoor alleen de definitieve sluiting van het Jubeljaar nog rest op 6 januari in de Sint-Pietersbasiliek.
Afgelopen zaterdag om 10.00 uur leidde kardinaal James Michael Harvey, aartspriester van de basiliek, de afsluitingsplechtigheid van de Heilige Deur van Sint-Paulus buiten de Muren. Tijdens de ceremonie benadrukte de Amerikaanse kardinaal dat, hoewel de deuren gesloten zijn, “het pad van bekering en hoop dat in dit Heilige Jaar is begonnen, open blijft.”
Kardinaal Harvey herinnerde eraan dat deze deuren “meer zijn dan alleen een fysieke doorgang. Ze waren een spirituele drempel, een oproep aan ieder van ons om los te laten wat ons hart onderdrukt en het rijk van barmhartigheid binnen te treden.” Hij voegde eraan toe dat het overschrijden ervan “betekent dat we erkennen dat verlossing voortkomt uit nederig vertrouwen in Degene die, als de Enige, volledige betekenis aan ons leven kan geven.”
De aartspriester benadrukte de missionaire dimensie die na de sluiting ontstaat: “Zij die door de Heilige Deuren zijn gegaan, moeten nu getuigen van wat ze hebben ervaren, want de wereld heeft Christus nodig.” De Heilige Deur van deze basiliek werd geopend op 5 januari 2025, de vijfde en laatste van het Jubeljaar.
Sint-Maria Maggiore: “Het hart van God blijft altijd open”
Op 25 december, het Hoogfeest van Kerstmis, werd de eerste slotdienst gevierd in de Basiliek van Santa Maria Maggiore . Kardinaal Rolandas Makrickas, aartspriester van het Mariaheiligdom, leidde de ceremonie in Rome, ondanks de aanhoudende regen, begeleid door het luiden van de Sperduta, de oude klok die de geest van de pelgrimstocht oproept.
“Door deze heilige deur te sluiten, geloven wij dat het hart van de Verrezen Heer, de onuitputtelijke bron van nieuw leven, voor altijd open blijft voor hen die op Hem wachten”, bevestigde Makrickas. De kardinaal benadrukte dat “wat gesloten wordt, niet de goddelijke genade is, maar een bijzondere tijd voor de Kerk; wat voor altijd open blijft, is het barmhartige hart van God.”
Tijdens de daaropvolgende mis, opgeluisterd door de Liberiaanse Muziekkapel die dit jaar haar 480-jarig bestaan viert, nodigde de kardinaal de gelovigen uit te bedenken dat “het passeren van de Heilige Deur een geschenk was, en dat het vanaf vandaag onze missie is om deuren te openen voor anderen.”
Op 27 december was het de beurt aan de Basiliek van Sint-Johannes van Lateranen, de “Moeder van alle kerken”. Kardinaal Baldassare Reina, vicaris van Rome en aartspriester van de basiliek, leidde de plechtigheid in aanwezigheid van de burgemeester van Rome, Roberto Gualtieri, en de prefect, Lamberto Giannini .
Reina omschreef de erfenis van het Jubileum als nabijheid: “De aanwezigheid van God manifesteren waar broederschap, rechtvaardigheid, waarheid en vrede ontbreken.” De kardinaal deed een speciale oproep aan de gelovigen om “dienaren van Gods barmhartigheid” te worden in een stad waar “velen de hoop hebben verloren”.
De kardinaal beschreef de vele tekortkomingen waarmee Rome kampte: “Het gebrek aan solidariteit, de kloof tussen de periferie en het centrum; het gebrek aan aandacht voor economische en existentiële problemen; het gebrek aan broederschap.” Hij spoorde iedereen aan om “alle inertie” te overwinnen om de stad op alle sociale en existentiële vlakken te transformeren.
Een jubileum van twee Pausen
Een uniek kenmerk van dit Heilig Jaar van Hoop is de ontwikkeling ervan onder twee pontificaten: een begin onder Paus Franciscus en een vervolg onder Paus Leo XIV. Zoals kardinaal Makrickas opmerkte, is een soortgelijk precedent alleen te vinden in het Heilig Jaar van 1700, dat werd ingewijd door Innocentius XII en afgesloten door Clemens XI.
Deze “machtsoverdracht” geeft “het beeld van een leven van de kerk dat nooit onderbroken wordt”, omdat “de Heer zijn kerk nooit in de steek laat”, zoals de aartspriester van Santa María la Mayor benadrukte.
Het jubileummotto: “Spes non confundit”
Tijdens de slotceremonie herinnerden de kardinalen voortdurend aan het motto van het Jubeljaar, ontleend aan de woorden van Sint Paulus: “Spes non confundit” (de hoop stelt niet teleur). Kardinaal Harvey citeerde de encycliek Spe salvi van Benedictus XVI om te benadrukken dat, hoewel de mens vele hoopbronnen nodig heeft in zijn leven, alle hoop zijn vervulling vindt in de grote hoop, die God zelf is.
Het gewone jubileumjaar wordt definitief afgesloten op 6 januari 2026, het hoogfeest van Driekoningen, wanneer Paus Leo XIV de Heilige Deur van de Sint-Pietersbasiliek in het Vaticaan sluit. Bij de aankondiging van dit afsluitende moment sprak Paus Franciscus de hoop uit dat “het licht van de christelijke hoop alle mensen mag bereiken, als een boodschap van Gods liefde gericht aan iedereen, en dat de Kerk een trouwe getuige mag zijn van deze verkondiging in alle delen van de wereld.”
De kardinalen waren het erover eens dat, hoewel de Heilige Deuren fysiek gesloten zijn, de missie van de pelgrims die erdoorheen gingen pas net begonnen is: de wereld laten weten welke hoop en barmhartigheid zij in deze tijd van genade hebben ervaren.
