ELST In de oorlog gebeurde het echt: het reliek van Sint Werenfridus verdween spoorloos uit Elst. Podcastmaker Anne-Ruth Groen en koster Bjorn van Snippenburg besluiten het mysterie te ontrafelen en doen een bijzondere ontdekking. In 2026 krijgt Elst iets heel bijzonders terug.
Een oude foto van een zilveren reliekhouder met een handgeschreven tekst op de achterkant, vormt het startpunt van de podcastserie Het verdwenen botje van Sint Werenfridus van Omroep Gelderland. ‘Reliek van Sint Werenfried, door pastoor Esveld verloren bij de evacuatie in 1944’ staat er. “Hoe kun je nou in vredesnaam het botje van je eigen patroonheilige verliezen?”, vraagt Anne-Ruth zich af. Samen met Bjorn van Snippenburg, archivaris en koster van de Sint Werenfriduskerk in Elst, gaat ze op onderzoek uit.
De speurtocht brengt Anne-Ruth en Bjorn op onvermoede plekken. Voor koster Bjorn is het een missie. “Als we dit kunnen vinden voor 2026, zou dat zó bijzonder zijn. Een tastbaar stukje van onze patroonheilige terug in Elst.”
Speurtocht door oorlogsgeschiedenis
De zoektocht voert het duo door Gelderland, Noord-Brabant en Duitsland langs historische plekken, evacuatie adressen en kerkkluizen. Ze spreken ooggetuigen, duiken in archieven en stuiten op aantekeningen uit de oorlog. Toch lijken alle sporen van het verdwenen reliek dood te lopen. De moed zakt Bjorn in de schoenen. “Misschien is het niet gek dat er al 80 jaar niks meer van vernomen is”, verzucht hij.
Maar dan wijst historicus Sven Meeder van de Radboud Universiteit hen op iets opmerkelijks. Al in de 10e eeuw nam bisschop Balderik relieken van Werenfridus mee naar Utrecht. Dat spoor brengt Anne-Ruth en Bjorn uiteindelijk, via het rooms-katholieke aartsbisdom, naar de oud-katholieke kathedraal in Utrecht.
Daar blijken meer dan 1.800 relikwieën in het altaar bewaard te worden. Waaronder een bot van Sint Werenfridus. Een flink bot, van zo’n 20 centimeter lang. Anne-Ruth: “We dachten dat er nog maar één bot van Werenfridus bestond, maar er bleken er meer te zijn. Dat was een enorme doorbraak.”
Voor Bjorn is het onwerkelijk als hij het bot in handen krijgt: “Ik kan het amper bevatten. Waarvan we dachten dat het voor altijd verloren was het bestaat.”
In de Sint-Gertrudiskathedraal opent Pastoor Louis Runhaar de kasten waarin de relieken worden bewaard. Dan gebeurt het: tussen de fluwelen doosjes ligt een langwerpig bot, strak ingepakt in rood-goud brokaat. “Dit is hem”, zegt de pastoor.
Bjorn herkent de naam op het label: Sancti Werenfridi Conf. De koster raakt zichtbaar geëmotioneerd. “Waarvan je altijd dacht dat het verdwenen was… het ís er gewoon. Ik moet het nog laten indalen”, zegt hij.
In 2026 terug naar Elst
Het Oud-Katholieke bisdom geeft toestemming voor tijdelijke overbrenging naar Elst. “Een geweldig verzoek,” noemt pastoor Runhaar het. Bjorn straalt: “Mijn grote wens lijkt werkelijkheid te worden: Werenfridus komt even thuis.”
Meer weten? Luister hier naar de podcast Het verdwenen botje van Sint Werenfridus.
