HAARLE In 1915 kreeg het Sallandse Haarle een eigen dorpskerk, ontworpen door architect Wolter te Riele. Bij de kerk kwam in hetzelfde jaar een prachtige pastorie. De kerk is in latere jaren vervangen door een nieuw eigentijds gebouw. De pastorie staat er nog en wordt nu een gemeentelijk monument, althans wat betreft de buitenkant.
Inwoners die zich daar niet in kunnen vinden, kunnen nog bezwaar maken. Het is een prachtig gebouw en een mooi voorbeeld van het werk van te Riele, een leerling van bouwmeester Cuypers. Hij werd in 1905 de vaste architect van het bisdom Utrecht, waaronder de Haarlese parochie valt.
Veel inwoners vinden het jammer dat de oude kerk is verdwenen. Het was, zoals men dat noemt, een mooi voorbeeld van een dorpskerk. In de zestiger jaren van de vorige eeuw begon die kerk in verval te raken. Oorzaak vooral het slechte materiaal dat bij de bouw is gebruikt. Het was toen oorlog en het was moeilijk aan goed materiaal te komen.
Het stucwerk liet los en voegen voelen uit elkaar. Geheel in de stijl van die tijd ging het gebouw tegen de vlakte om plaats te maken voor de huidige St. Sebastianuskerk. De pastorie mocht gelukkig blijven staan en “heeft cultuur-historische waarde voor de gemeenschap in Haarle”, vindt de gemeente.
Het gebouw, dat wordt bewoond door particulieren, krijgt de status ‘gemeentelijk monument’. Vanwege dus de architectonische, cultuurhistorische en stedenbouwkundige waarde. Samen met de Sebastianuskerk vormt de pastorie het hart van het dorp.
De kerk is niet meer in gebruik als Godshuis. Het gebouw is eigendom van Henry Franken (HGE Investment) uit Wesepe. Die wil het gebouw behouden en daarbinnen en aangrenzend woonruimten creëren.
