Paus tegen jeugd: “Je kunt de geschiedenis veranderen, maar doe het met liefde!”

MADRID    Voor 600.000 jongeren op de Plaza de Lima riep Paus Leo XIV zaterdagavond op tot menselijkheid, waarachtigheid en christelijke toewijding tijdens een gebedswake in Madrid.

Hij beantwoordde vragen van jongeren over zijn persoonlijke geloofsweg, invloedrijke heiligen, zijn jaren in Peru en de rol van jonge christenen in een wereld die wordt gevormd door sociale media, polarisatie en maatschappelijke veranderingen. Hij moedigde hen aan om de stilte op te zoeken, zich te richten op de waarheid en een geloof te tonen dat zich bewijst in concrete daden van naastenliefde en maatschappelijke verantwoordelijkheid. Onderstaand een publicatie van de tekst meet vragen en de antwoorden van de Paus, waarvan sommige hardop werden voorgelezen en vele spontaan werden gegeven, in een vertaling uit het Spaans door Vatican News.

(1) Uwe Heiligheid, dank u wel dat u bij ons bent en dat u ons de gelegenheid geeft dit moment van dialoog met de tieners en jongeren van Madrid te beleven. Mijn naam is Marina en ik kom uit de parochie Jesús y Maria in Madrid. Voorafgaand aan dit moment hebben we in de verschillende parochies besproken welke vragen we u wilden stellen. De eerste vragen zijn enigszins persoonlijk, zodat we u beter kunnen leren kennen. De eerste vraag gaat over uw rolmodellen uit uw jeugd. We weten dat Sint Augustinus belangrijk voor u is. Maar welke andere heiligen hebben u geholpen op uw geloofsweg en in uw groei als christen?

(2) Mijn naam is María Jesús, ik ben een migrant uit Peru en woon nu drie jaar in Spanje. Hier heb ik een tweede thuis gevonden. Ik wil u graag vragen naar uw jaren als missionaris in Peru. Welke herinneringen of ervaringen koestert u in het bijzonder uit die tijd?

Paus Leo XIV: Wel, allereerst wil ik u allen hartelijk begroeten. Dank u wel dat u hier bent en dank u wel dat u het geloof deelt met heel Madrid en heel Spanje. Nu de eerste vraag, over enkele heiligen die rolmodellen voor mij zijn geweest in mijn kindertijd, mijn jeugd, en ook als bisschop en als Paus. Ik heb Sint Augustinus al genoemd, en we weten allemaal dat Sint Augustinus een zeer belangrijke figuur is voor de hele Kerk, maar ik dacht ook aan een van de kerkvaders van de Oosterse Kerk, Sint Johannes Chrysostomus.

Zijn naam betekent “Gouden Mond”—een titel die deze kerkvader verdiende vanwege zijn welsprekendheid. Vóór zijn doop in 368 na Christus studeerde hij filosofie. Daarna wijdde hij zich, samen met andere jongemannen uit Antiochië, zijn geboortestad, aan de interpretatie van de Heilige Schrift. Na een periode als kluizenaar trad hij in dienst van de kerk als priester en later als bisschop.

En op dit punt wil ik tegen jullie allemaal zeggen: wees nooit bang om een ​​roeping tot het priesterschap, het religieuze leven of andere bedieningen in de kerk te overwegen! Johannes Chrysostomus, die deze liefde voor het Woord van God in zijn hart droeg, gaf – nadat hij priester en bisschop was geworden – een magnifiek getuigenis, vooral door de standvastigheid van zijn leven. Wanneer hij preekte, deed hij dat omdat hij deze boodschap leefde. Ik was persoonlijk zeer onder de indruk van zijn toespraken, preken en geschriften, die de liefde voor de waarheid verenigen met de integriteit van zijn leven; maar hij had ook grote moed; hij was niet bang om voor de keizer te spreken en dingen te zeggen die recht deden en niet alleen om anderen te behagen. Hij was een man van zijn woord.

Een andere heilige aan wie ik dacht, is Thomas van Villanova, ook een Augustijn, die geroepen was om herder van de kerk te zijn. Hij was Spaans. Hij studeerde aan de Universiteit van Alcalá en verwierf door zijn wijsheid het aanzien van keizer Karel V. Vervolgens werd hij benoemd tot bisschop van Valencia en ondernam hij een ingrijpende hervorming van de kerk, met name van de geestelijkheid, waarbij hij zijn medepriesters aanspoorde tot volharding in gebed, kuisheid en gehoorzaamheid. Zijn vurige naastenliefde – hij staat tot op de dag van vandaag bekend als de “Bisschop der Armen” – heeft mij in tijden van beproeving en in mijn bediening bemoedigd.

Een andere metgezel is de heilige Toribio de Mogrovejo, eveneens een Spanjaard. In de 16e eeuw was hij missionaris in Peru, waar hij zich met grote ijver wijdde aan de evangelisatie van de inheemse bevolking en hun talen bestudeerde. De heilige Toribio combineerde een intens gebedsleven met een toewijding aan rechtvaardigheid, met name in het licht van het onrecht en de corruptie van zijn tijd. Daarom is hij voor mij een voorbeeld van toewijding aan de mensen, vooral de armsten, in de naam van Christus.

Toen ik nadacht over de levens van deze heiligen, zei ik tegen mezelf, net als Augustinus: als zij het konden, waarom zou ik het dan niet kunnen?. Dat is een vraag die ik ook aan jullie allemaal wil stellen, en ik nodig jullie uit om voorbeelden voor een goed leven te kiezen die zowel voor jezelf als voor anderen aantrekkelijk zijn.

Wat mijn jaren in Peru betreft, eerst als missionaris en later als bisschop, herinner ik me vooral het geloofsgetuigenis van de mensen, die, ondanks vele moeilijkheden, vol hoop waren. Juist de ontmoeting met de noden en vreugden van de mensen stelde me in staat te groeien op het pad van het volgen van Jezus. Terwijl ik het Evangelie verkondigde, werd ik zelf getransformeerd door het Evangelie, getransformeerd door het leven en het geloof van deze mensen, die vaak materieel zeer arm waren, maar rijk aan geloof; en door deze ervaring, dit geloof in het woord van de Heer, zag ik hoe het woord van God conflicten in vrede kan veranderen, hoe het een bron van verzoening, vrede en gerechtigheid kan zijn.

(3) Heilige Vader, dank u wel voor de persoonlijke ervaringen die u met ons hebt gedeeld. Ik ben Miriam van de parochie Santa Teresa de Jesus in Madrid. Ik ben vrijwilliger bij de jongerendelegatie uit Madrid. Ik denk dat ik namens veel jongeren spreek als ik zeg dat we reikhalzend uitkeken naar uw bezoek. Nu willen we u graag een aantal meer diepgaande vragen stellen. Het thema van dit bezoek is: “Sla je ogen op.” We weten dat de Heer ons uitnodigt onze ogen op te slaan en de open zee op te varen. Maar vaak weerhouden twijfel of angst ons ervan, dus vragen we ons af: Wat wil God van ons? Daarom willen we u vragen: Wat vindt u nuttig om de stem van God te herkennen te midden van de vele andere stemmen? (

4) Ik ben Mano van de parochie Nuestra Señora del Buen Suceso in Madrid. Heilige Vader, u weet dat er veel jongeren zijn die dorsten naar God. Anderen willen graag geloven, en weer anderen willen niets over God horen. Vaak weten we niet hoe we hen kunnen helpen. Hoe kunnen wij, die zelf ook zoekende zijn, anderen begeleiden op hun reis en hen helpen de schoonheid van het geloof te ontdekken?

Paus Leo XIV: Wel, allereerst kunnen we het even hebben over hoe we deze stem van God kunnen horen en hoe we kunnen herkennen of het werkelijk God is die spreekt, of iets anders – een andere verleiding, een andere moeilijkheid.

Stilte kan bijzonder nuttig zijn om Gods stem te herkennen. Ik geloof dat het heel belangrijk is dat ieder van ons probeert het vermogen tot stilte te ontwikkelen. Vaak dragen we een koptelefoon, luisteren we naar muziek of laten we ons afleiden, maar we weten niet hoe we stil moeten blijven. Ik geloof dat God juist in deze ervaring van stilte tot ons kan spreken, of dat we Gods stem in stilte kunnen herkennen.

Wanneer we de stilte opzoeken, bepalen we wat we niet willen horen en door welke geluiden we ons niet laten afleiden. Wanneer we ons bevrijden van het rumoer van duizenden stemmen, beseffen we dat sommige stemmen ons misleiden, andere ons voor zich winnen zonder ons te voeden, en weer andere hun eigenbelang nastreven. In de stilte begrijpen we dat ideologieën vervagen, terwijl de waarheid blijft.

En op dit punt wil ik ook benadrukken hoe belangrijk het is om de waarheid te zoeken, omdat veel stemmen en veel dingen op sociale media ons bedriegen en leugens vertellen. Zoek altijd de waarheid. En God is de waarheid; en als iets ons van God afleidt, is het geen waarheid. Vergeet dat niet.

Ten tweede: Wees ervan verzekerd dat God je stem goed kent: Hij hoort je en zal je antwoorden. Wees niet bang om je mening te uiten, om te zeggen wat je in je hart voelt. Een psalm zegt: “Zal Hij dan niet horen, die het oor heeft geplant?” (Psalm 94:9). Onze innerlijke dialoog wordt gebed, lofprijzing en smeekbede wanneer we die toevertrouwen aan de Enige die haar kan horen. Gebed is een vrije stem, juist omdat het niet spreekt om onszelf te rechtvaardigen, onze bekwaamheden te bewijzen of onszelf belangrijk te laten lijken. Wanneer we zelf tot gebed komen, antwoordt de Heer ons met zijn Woord, die voor ons vlees geworden is, en bevestigt zo zijn onvoorwaardelijke liefde voor ons.

Ten derde is het, om de stem van God te herkennen, noodzakelijk om het Woord te horen. Het Woord van God is levend omdat het Christus is wiens stem blijft weerklinken in de kerk, die zijn Lichaam is. Het vult de gehele Heilige Schrift, dit Oude en Nieuwe Testament, dat aan de mensheid is gegeven als een belofte van verlossing. De eucharistische aanbidding, die we vanavond samen vieren, is ook de perfecte plek om stil te zijn, onze harten te bevrijden en ‘onszelf te zijn’ voor de Heer, in dialoog met Hem, zodat zijn liefde, die voeding is geworden voor de hele mensheid, tot uitdrukking kan komen.

Lieve jongeren, terwijl jullie anderen begeleiden bij het ontdekken van de schoonheid van ons geloof, onthoud dit: niemand van ons is als meester geboren, en voor de Heer zijn we allemaal discipelen. Deel daarom jullie geestelijke reis met elkaar en getuig ervan door een consistente levensstijl: de wil om Jezus te volgen zal jullie voortdurend vernieuwen, vooral in momenten van uitputting.

In deze context is het belangrijk te beseffen dat niemand alleen is wanneer hij of zij in Jezus gelooft. Kijk maar eens hoeveel van jullie hier zijn! En zo kunnen we samen – in de gemeenschap, in jeugdgroepen, in gezinnen – de schoonheid van ons geloof ervaren. Want wanneer je je geestelijke reis met elkaar deelt, zal het verlangen om Jezus te volgen je steeds weer nieuw leven inblazen. Hij loopt in ons tempo en verlicht ons pad. Volg het voorbeeld van de Meester: ik nodig jullie uit om dat te doen als herders, opvoeders en vrienden. Wanneer je met liefde bidt, zullen jongeren leren het belang van gebed te waarderen. Wanneer je brandt van geloof, zul je het levende vuur ervan doorgeven.

Zoek in je hart dit vuur van Gods liefde! Want daar is de aanwezigheid van Jezus, en we voelen Jezus’ nabijheid zelfs op de momenten dat we struikelen, omdat Jezus ons nooit in de steek laat. Zelfs wanneer we een uitgestrekte hand zijn, een broederlijke omhelzing, wanneer we zoeken naar mogelijkheden om anderen te dienen, om werken van naastenliefde te verrichten, om manieren te zoeken om het leven van anderen te raken in hun wonden, in hun verdriet, in hun moeilijkheden. Daar komt het geloof in Jezus Christus tot leven, en daar zal Jezus ons helpen elkaar op de weg te steunen.

(5) Heilige Vader. Mijn naam is María. Ik ben student en beleef mijn geloof in de Christelijke Arbeidersjeugd. Wij jongeren zijn gefascineerd, maar ook uitgedaagd, door de snelle ontwikkelingen in onze samenleving, zoals de vooruitgang in kunstmatige intelligentie. Tegelijkertijd maken velen van ons zich zorgen over onze toekomst – met het oog op uitdagingen zoals toegang tot de arbeidsmarkt, de mogelijkheid van een waardig leven, of de toenemende polarisatie in onze omgeving. Daarom willen we u vragen: Hoe kunnen wij jonge christenen ons inzetten in deze samenleving?

(6) Ik ben Fernando. Ik ben onlangs getrouwd en ben catechist in een parochie in het zuiden van Madrid. Veel jongeren verlangen ernaar om echte medewerkers van God te zijn en hun roeping concreet te beleven. Onze laatste vraag is gericht op de toekomst: Welke specifieke missie geeft u ons jongeren in de kerk?

Paus Leo XIV: Welnu, gefeliciteerd met je huwelijk, Fernando! Ik heb hier ook andere stellen gezien die gaan trouwen. Gefeliciteerd en alle goeds! Want zoals ik al eerder zei: “Wees niet bang om na te denken over je roeping,” dan is trouwen ook een roeping. Wees niet bang voor het huwelijk en voor het stichten van een gezin!

Gedurende de eeuwenlange geschiedenis van de kerk hebben wij christenen in allerlei samenlevingen geleefd en de veranderende culturen ervaren waaraan we deelnamen en waaraan we bijdroegen. Een oude tekst, de Brief aan Diognetus, biedt ons in dit opzicht een prachtig inzicht: “Wat de ziel in het lichaam is, dat zijn christenen in de wereld” . Dit is onze levenswijze: de discipelen van Jezus zijn altijd tijdgenoten, maar nooit gevangenen van de voorbijgaande tijd. We zijn vrij in Christus! En Hij heeft ons bevrijd door zijn liefde. Dankzij deze liefde zijn we altijd vrij van alle dwang en bedrog. We zijn vrij van modetrends, want we zijn discipelen van de waarheid; we staan ​​open voor de toekomst, want we weten dat de dood ons niet wacht. Integendeel, de zin van de geschiedenis culmineert in de eeuwige gemeenschap van leven die God voor iedereen heeft voorbereid. Vanuit dit perspectief zijn jullie, jongeren in het bijzonder, geroepen om de samenleving een nieuwe richting te geven door protagonisten van verandering te worden, te beginnen bij jullie dagelijkse relaties, bij wat jullie ervaren in jullie gezin, op de universiteit en op het werk. Wanneer ik jullie zie, lieve jongeren, vervuld van dit enthousiasme dat voortkomt uit het geloof, denk ik met vreugde aan jullie vermogen om in de wereld, ook in de digitale wereld, van Christus te getuigen en zo de waarden en de schoonheid van het Evangelie over te brengen (vgl. Christus vivit, 105; Groet voor het Jubileum van de Digitale Missionarissen, 29 juli 2025).

Daarom nodig ik jullie allen uit om samen het zout der aarde en het licht der wereld te zijn (vgl. Mt 5:13). Om zo te leven, is het bovenal nodig om de huidige maatschappij goed te begrijpen en wijs te leven, zodat wij, als getuigen van het Evangelie, haar kunnen veranderen. De jonge christen is sereen in zowel vreugde als beproeving en geeft de werkelijkheid kleur, omdat hij haar ervaart als iemand die innerlijk vreugde vindt in het leven, zonder te wachten op rijkdom, plezier of macht om hem die kleur te schenken. Dit is onze vrijheid, die haar oorsprong vindt in het geloof en die licht en goede smaak kan brengen in de hele samenleving, in elke menselijke ervaring. Wanneer het leven daarentegen geen smaak meer heeft, is het alsof het ons is ontnomen: we ervaren het niet langer als het onze. Tegenover de leegte van onverschilligheid en conformisme, tegenover het geweld van oorlog en leugens, zijn jullie zelf de vonk van een nieuwe mensheid.

En nu wil ik jullie allemaal een missie toevertrouwen: Wees menselijk! Ja, wees menselijk! Mannen en vrouwen van vlees en bloed. Geen façades, maar betrouwbare gezichten. Mensen die streven naar gerechtigheid omdat ze ernaar verlangen zoals ze naar hun dagelijks brood verlangen. Mensen die een eerlijk en oprecht leven willen leiden omdat ze graag voor anderen doen wat ze zelf ook zouden willen doen. Wees mensen zoals Christus, de volmaakte mens, de Verrezen Christus, die in alle tijden van de geschiedenis bij ons is. Om aan deze taak te voldoen, kijk naar de apostelen, naar de eerste christenen die in een heidense omgeving leefden. Volg hun voorbeeld en wees missionarissen van het Evangelie in het licht van de materiële en geestelijke armoede van onze tijd, volledig bewust dat ons geloof een levenswijze is die in liefde wordt verwezenlijkt (vgl. Gal 5:6). Liefde, lieve jongeren, is de deugd die de geschiedenis meer verandert dan welke andere ook. Jullie kunnen de geschiedenis veranderen. Doe het met liefde. Dank jullie wel.