VATICAANSTAD Paus Leo XIV deed gisteravond een dringend beroep op wereldleiders om een einde te maken aan de oorlogen in het Midden-Oosten en de rest van de wereld. “Stop! Het is tijd voor vrede!” riep hij zaterdagavond in de Sint-Pietersbasiliek. “Ga zitten aan de tafel van dialoog en bemiddeling, niet aan de tafels waar wapeninzet worden gepland en dodelijke maatregelen worden genomen!”
De vredeswake, waartoe de Paus de gelovigen op Paaszondag had uitgenodigd, bracht meer dan 8.000 gelovigen samen in de Sint-Pietersbasiliek, terwijl anderen buiten op het Sint-Pietersplein stonden. Tijdens een rozenkransgebed met meditaties in de traditie van de kerkvaders staken vertegenwoordigers van verschillende continenten kaarsen aan als teken van hoop. In het midden stond een beeld van de “Regina Pacis”, de Koningin van de Vrede.
In zijn toespraak schetste Leo XIV een alarmerend beeld van de wereldwijde situatie. Het evenwicht binnen de mensheid is “ernstig verstoord”, zei hij. Overal klinken dreigingen, terwijl de oproep tot dialoog en ontmoeting verstomt. Zelfs de naam van God wordt misbruikt. De Paus had eerder benadrukt dat God conflicten niet zegent en dat gelovigen niet aan de kant kunnen staan van degenen “die bommen gooien”.
De Paus sprak bijzonder aangrijpend over het lijden van kinderen in oorlogsgebieden. “Als je hun brieven leest, zie je, ondanks hun onschuld, de volle gruwel en onmenselijkheid”, zei hij, en hij deed een dringend beroep: “Laten wij luisteren naar de stem van de kinderen!”
Paus Leo sprak zich scherp uit tegen het najagen van macht en zelfverheerlijking. “Wie zijn macht tot een afgod maakt, dient de dood”, waarschuwde hij. “Geen zelfverheerlijking en verering van geld meer! Geen machtsvertoon meer! Geen oorlog meer!” Ware kracht daarentegen blijkt uit dienstbaarheid aan het leven.
Tegelijkertijd benadrukte Leo XIV de kracht van het geloof. Zelfs “een vonk” of “een kruimeltje geloof” is genoeg voor de mensheid om “dit dramatische uur in de geschiedenis” samen het hoofd te bieden. Gebed, zei hij, is geen terugtrekking, maar “het meest onbaatzuchtige, alomvattende en effectieve antwoord op de dood”. Het verbindt de beperkte mogelijkheden van de mensheid met de oneindige mogelijkheden van God.
Net als zijn voorgangers herinnerde Leo XIV de machthebbers aan de politieke besluitvormers en citeerde hij de vermaning van Johannes Paulus II: “Nooit meer oorlog!” Tegelijkertijd benadrukte hij dat ook het maatschappelijk middenveld wordt opgeroepen om in actie te komen. Het is essentieel om de “morele en geestelijke kracht van miljoenen mensen” te bundelen.om miljarden mannen en vrouwen te verenigen die in vrede geloven, wonden te helen en de gevolgen van oorlog onder ogen te zien.
Gebed verplicht ons om onze eigen gedachten en daden te veranderen, vervolgde de Paus. Iedereen heeft “zijn of haar plaats in het mozaïek van vrede”. Er is een cultuur van ontmoeting nodig die polemiek en berusting overstijgt.
Tot slot riep Leo XIV op tot hernieuwd geloof in de kracht van liefde, gematigdheid en verantwoordelijke politiek en tot persoonlijke inzet. De kerk beschouwt zichzelf als “een volk in dienst van verzoening en vrede”. Zijn hartstochtelijke slotoproep was: “Moge aan de waanzin van de oorlog een einde komen!”
Tijdens de een uur durende viering in de Sint-Pietersbasiliek werd de rozenkrans gebeden. Daarna hield de Paus zijn toespraak. Talrijke kerken en organisaties wereldwijd, waaronder die in Oostenrijk, sloten zich aan bij zijn initiatief om te bidden voor vrede, parallel aan de onderhandelingen over een einde aan de oorlog in Iran.
