Over en uit, salut! Dries van Agt verlaat het CDA

Ik zeg u vaarwel in treurnis

De reden voor Van Agts besluit is de opstelling van de partij ten aanzien van de Palestijnen. De oud-premier – tevens oprichter van The Rights Forum – schrijft het onbegrijpelijk te vinden dat ‘het CDA het hoofd blijft afwenden van het immense leed dat het Palestijnse volk wordt aangedaan’, en daarmee handelt ‘tegen de christelijke inspiratie die de partij in zijn vaandel voert’. Hij verwijt de partij een sta-in-de-weg te zijn voor een rechtvaardig Nederlands beleid.

Van Agt zette zich jarenlang in om zijn partij tot een rechtvaardigere opstelling te bewegen. Dat is mislukt, moest hij erkennen nadat de Tweede Kamer-fractie van het CDA in mei voorkwam dat Nederland de Palestijnen na een golf van Israëlisch geweld te hulp schoot. Elf moties die opriepen tot steun aan de Palestijnen werden met een doorslaggevende stem van het CDA verworpen. Dat destructieve stemgedrag gaf voor Van Agt de doorslag:

In zijn brief wijst Van Agt erop dat het CDA de eigen principes en politieke standpunten verloochent. Zo stemde de fractie tegen een motie die opriep tot eerbiediging van de internationale rechtsorde, tegen een motie waarin apartheid werd veroordeeld, en tegen een motie die maatregelen tegen de illegale Israëlische kolonisering voorstelde. In feite stemde het CDA tegen zichzelf, met als enige doel om Israël te vrijwaren van kritiek en voorzichtige sancties, ten koste van de Palestijnen.

Daarentegen stemde het CDA voor een motie die Hamas veroordeelde voor zijn aandeel in de recente gewelddadigheden, en die zelfs Iran, Qatar en Turkije bekritiseerde, maar tegen een motie waarin ook Israël werd aangesproken. Die scheve verhouding toont de onrechtvaardigheid waarvan Van Agt ‘zijn’ partij jarenlang heeft trachten te genezen. Tevergeefs. Willens en wetens blijft het CDA de kant van de bezetter kiezen. Dat maakt het afscheid van de voormalige partijleider onvermijdelijk: